وقتی یکی از دندان هایمان را به دلایلی مثل پوسیدگی، بیماری لثه یا حادثه از دست می دهیم، ممکن است غذا خوردن، صحبت کردن یا حتی لبخند زدن برایمان سخت شود. نبودن یک دندان نه تنها ظاهر صورت را تغییر می دهد، بلکه می تواند روی سلامت دهان و دندان های دیگر هم تاثیر بگذارد. یکی از روش های خوب و پیشرفته برای جایگزینی دندان از دست رفته، استفاده از پروتز ایمپلنت است. این روش شبیه دندان واقعی است و به جای اینکه فقط روی لثه قرار بگیرد، به استخوان فک وصل می شود و محکم سر جایش می ماند.
انواع پروتز ایمپلنت دندانی و تفاوت های آن ها
پروتز ایمپلنت همان دندان مصنوعی است که روی پایه فلزی ایمپلنت گذاشته می شود و جای دندان از دست رفته را پر می کند. این پروتزها چند نوع مختلف دارند و انتخاب آن به تعداد دندان های خراب، شکل فک، شرایط دهان و نظر دندان پزشک بستگی دارد. در ادامه، انواع این پروتزها را به صورت موردی معرفی می کنیم:
- روکش تکی (برای یک دندان): اگر فقط یک دندان از بین رفته باشد، روی یک پایه ایمپلنت یک روکش یا دندان مصنوعی قرار می گیرد. این روکش شبیه دندان طبیعی است و مثل دندان معمولی در دهان قرار می گیرد، نیازی به درآوردن ندارد و خیلی راحت است.
- بریج (چند دندان پشت سر هم): اگر دو یا چند دندان کنار هم خراب شده باشند، به جای اینکه برای هر کدام یک ایمپلنت بگذارند، دو یا چند ایمپلنت به عنوان پایه استفاده می شود و روی آن یک پل دندانی (بریج) قرار می گیرد. این روش هزینه کمتری نسبت به کاشت تک تک دندان ها دارد و هم زمان زیبایی و عملکرد خوبی هم دارد.
- دندان کامل ثابت روی ایمپلنت (وقتی همه دندان ها از بین رفته اند): اگر در فک بالا یا پایین همه دندان ها از بین رفته باشند، می توان چند ایمپلنت در فک گذاشت (مثلا ۴ تا ۶ عدد) و یک ردیف کامل دندان مصنوعی ثابت روی آن ها نصب کرد. این نوع دندان ها در دهان ثابت هستند و مثل دندان طبیعی عمل می کنند.
- دندان مصنوعی متحرک با پایه ایمپلنت (اوردنچر): در این روش، چند پایه ایمپلنت در فک قرار می گیرد و دندان مصنوعی روی آن ها سوار می شود. این دندان ها را می توان درآورد و دوباره جا زد، اما چون روی پایه فلزی قرار می گیرند، هنگام غذا خوردن یا صحبت کردن تکان نمی خورند.
مراحل انجام پروتز ایمپلنت به زبان ساده
پروتز ایمپلنت در چند مرحله انجام می شود:
- معاینه و عکس برداری: در مرحله اول، دندان پزشک دندان ها و فک شما را بررسی می کند. معمولا از عکس هایی مثل رادیوگرافی یا سی تی اسکن استفاده می شود تا شرایط استخوان فک و محل مناسب برای ایمپلنت مشخص شود.
- بررسی استخوان فک: اگر استخوان فک ضعیف یا کم حجم باشد، باید ابتدا با کمک پیوند استخوان آن را تقویت کرد. اگر استخوان کافی باشد، می توان مستقیم سراغ مرحله کاشت ایمپلنت رفت.
- کاشت پایه ایمپلنت: در این مرحله، یک پیچ فلزی کوچک داخل استخوان فک قرار داده می شود. این پیچ نقش ریشه دندان را دارد. بعد از گذاشتن این پایه، روی لثه بخیه زده می شود تا خوب شود.
- زمان جوش خوردن پایه به استخوان: بعد از کاشت پایه، باید چند ماه صبر کرد تا پایه فلزی با استخوان فک یکی شود. این زمان معمولا بین ۳ تا ۶ ماه طول می کشد. در این مدت، پایه محکم و ثابت می شود.
- نصب قطعه میانی (اباتمنت): بعد از اینکه پایه با استخوان جوش خورد، یک قطعه کوچک به نام اباتمنت روی آن گذاشته می شود. این قطعه کمک می کند تا دندان مصنوعی راحت تر روی پایه سوار شود.
- قالب گیری برای ساخت دندان جدید: در این مرحله، از دندان ها و فک قالب گرفته می شود تا دندان جدید کاملا اندازه و متناسب با دهان شما ساخته شود. رنگ و شکل دندان هم با دندان های دیگر هماهنگ انتخاب می شود.
- نصب دندان روی پایه: در آخرین مرحله، دندان آماده شده روی پایه فلزی قرار داده می شود. این دندان مصنوعی بسیار شبیه دندان واقعی است و شما می توانید به راحتی با آن غذا بخورید و لبخند بزنید.
