سینوس لیفت یک روش دندانپزشکی مهم است که به افرادی که می خواهند ایمپلنت دندان بگذارند کمک می کند تا پایه محکمی برای دندان جدید خود داشته باشند. این روش مخصوص زمانی است که استخوان فک بالا، مخصوصا در ناحیه دندان های آسیاب، به اندازه کافی قوی یا بلند نباشد و نیاز به تقویت داشته باشد.
سینوس لیفت چیست و چه کاربردی دارد؟
سینوس لیفت یک جراحی ساده است که برای افزایش ارتفاع استخوان فک بالا انجام می شود تا فضای کافی برای کاشت ایمپلنت ایجاد شود. این روش مخصوصا برای افرادی مناسب است که دندان های عقب فک بالا را از دست داده اند یا استخوان کافی ندارند.
کاربردهای سینوس لیفت عبارتند از:
- فراهم کردن فضای کافی برای کاشت ایمپلنت دندان
- افزایش ثبات و طول عمر ایمپلنت
- جبران تحلیل استخوان فک بالا
- بهبود ظاهر و عملکرد دندان های عقب فک بالا
انواع روش های سینوس لیفت
انواع روش های سینوس لیفت معمولا بر اساس میزان دسترسی به سینوس و مقدار استخوان مورد نیاز برای ایمپلنت تقسیم می شوند. هر روش مزایا و کاربردهای خاص خود را دارد و انتخاب آن بسته به وضعیت استخوان و نیاز درمانی بیمار انجام می شود.
انواع روش های سینوس لیفت به شرح زیر هستند:
- سینوس لیفت بسته: مناسب برای زمانی که میزان استخوان موجود تقریبا کافی است و تنها نیاز به افزایش جزئی ارتفاع استخوان است. این روش کمتر تهاجمی است و دوره نقاهت کوتاه تری دارد.
- سینوس لیفت باز: مناسب زمانی که ارتفاع استخوان بسیار کم است و نیاز به اضافه کردن مقدار قابل توجهی استخوان وجود دارد. این روش دقیق تر است و امکان کاشت ایمپلنت به طور همزمان یا بعد از دوره بهبود را فراهم می کند.
- سینوس لیفت با استفاده از ایمپلنت همزمان: در برخی موارد می توان همزمان با لیفت سینوس، ایمپلنت را هم قرار داد تا تعداد مراحل جراحی کم شود و روند درمان سریع تر شود.
- سینوس لیفت با مواد جایگزین استخوان: در مواردی که پیوند استخوان خود بیمار کافی نیست، از مواد مصنوعی یا استخوان اهدا شده برای پر کردن فضا استفاده می شود.
مراحل انجام سینوس لیفت
مراحل انجام سینوس لیفت به صورت دقیق و مرحله به مرحله انجام می شود تا فضای کافی برای کاشت ایمپلنت در فک بالا ایجاد شود:
- معاینه و تصویربرداری دقیق: پیش از جراحی، دندانپزشک یا جراح با استفاده از عکس های رادیوگرافی یا CBCT ارتفاع استخوان فک و ساختار سینوس را بررسی می کند تا بهترین روش لیفت انتخاب شود.
- بی حسی موضعی یا بیهوشی: بر اساس نوع جراحی و میزان تهاجم، از بی حسی موضعی یا بیهوشی خفیف استفاده می شود تا بیمار در طول عمل راحت باشد.
- ایجاد دسترسی به سینوس: در روش باز، جراح یک برش کوچک روی لثه ایجاد می کند تا به دیواره استخوانی سینوس دسترسی پیدا کند. در روش بسته، این دسترسی از محل کاشت ایمپلنت انجام می شود.
- بالابردن غشای سینوس: غشای سینوس با دقت بالا از استخوان جدا می شود تا فضای خالی برای پیوند استخوان ایجاد شود. این مرحله حساس ترین بخش جراحی است و باید بدون پاره شدن غشا انجام شود.
- پیوند استخوان یا مواد جایگزین: فضای ایجاد شده با استخوان خود بیمار، استخوان اهدا شده یا مواد جایگزین استخوان پر می شود تا پایه محکمی برای ایمپلنت ایجاد شود.
- قرار دادن ایمپلنت (در صورت امکان همزمان): اگر شرایط مناسب باشد، ایمپلنت می تواند همزمان با لیفت سینوس قرار گیرد؛ در غیر این صورت، بعد از گذشت دوره بهبود، ایمپلنت کاشته می شود.
- بستن محل جراحی و مراقبت های بعدی: لثه بخیه زده می شود و مراقبت های پس از عمل شامل کنترل تورم، مصرف داروهای تجویزی و رعایت بهداشت دهان توصیه می شود.
